درمان زگیل(تبخال) آلت تناسلی

File_201112311528443

زگیل های تناسلی که گاهی اوقات به آنها زیگیل های مقاربتی نیز گفته می شود، معمولاً در نتیجه آمیزش جنسی رشد کرده یا تشکیل می شوند. این مشکل در نتیجه انواع خاص ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) ایجاد می شود که یکی از رایج ترین بیماری های مسری مقاربتی (STDs) است.

امروزه بیش از ۱۰۰ نوع ویروس پاپیلوم انسانی شناسایی شده است. بعضی از این ویروس ها باعث ایجاد انواع خاص زگیل هایی می شود که شما می توانید در دست ها و پاها مشاهده نمایید. به هر حال دلیل ایجاد زگیل های تناسلی و سایر انواع زگیل هایی که معمولاً بر روی دست ها و پاها ایجاد می شوند، انواع مختلفی از ویروس پاپیلوم انسانی است و عامل ویروسی ایجاد این زگیل ها مشترک و یکسان نمی باشد. به هر حال بیشتر از ۴۰ نوع مختلف ویروس پاپیلوم انسانی می توانند باعث ایجاد زگیل های تناسلی شوند. در ادامه به بحث موضوع درمان زگیل آلت تناسلی میپردازیم.

توصیه متخصصان کلینیک دکتر مهدوی نیا به افراد مبتلا به زگیل ناحیه تناسلی، درمان سریع آن است. زیرا در صورت عدم درمان زیگیل ، زگیل بزرگتر شده و به تعداد آن اضافه می شود. متخصصان ما در ابتدا از انواع دارو و کرم برای رفع این نوع زگیل استفاده می کنند و در ادامه از روش های درمانی دیگر مثل فریز کردن و جراحی لیزر استفاده می شود.

علائم  و نشانه ها

اکثر افرادی که به عفونت ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) مبتلا می شوند، هیچگونه علائم مشخصی در آنها در ارتباط با تشکیل زگیل وجود ندارد. به هر حال اگر زگیل تناسلی در بدن فرد مشاهده شود، ممکن است ایجاد این شرایط هفته ها، ماه ها یا حتی سال ها پس از اولین تماس فرد با این ویروس باشد.

زگیل های تناسلی می توانند به صورت زگیل های کوچک، گوشتی، و برآمده مشاهده شوند یا باعث ایجاد تغییرات در پوست همه نقاط آلت تناسلی یا اطراف ناحیه مقعد شوند. در بعضی موارد، این زگیل ها به قدری کوچک هستند که تشخیص آنها به سادگی امکان پذیر نیست. گاهی اوقات فرد ممکن است فقط یک زگیل آلت تناسلی داشته باشد یا اینکه این زگیل ها به صورت خوشه ای و متعدد به همراه یکدیگر در بدن وی مشاهده شوند که در این حالت ظاهر زگیل های ایجاد شده چیزی شبیه به «گل کلم» خواهد بود.

زگیل تناسلی در خانم ها

رایج ترین محل های تشکیل زگیل یا تبخال تناسلی در خانم ها عبارتند از:

  • اطراف فرج (ناحیه ای که واژن باز می شود)
  • گردن رحم (دهانه رحم)
  • داخل واژن
  • اطراف یا داخل ناحیه مقعد
  • بالای ران ها

زگیل تناسلی در مردان

رایج ترین محل های تشکیل زگیل تناسلی در آقایان عبارتند از:

  • کلیه نقاط آلت تناسلی
  • بر روی کیسه بیضه
  • داخل مجرای ادرار (لوله ای که ادرار از آن خارج می شود)
  • اطراف یا داخل ناحیه مقعد
  • بالای ران ها

علت ها و دلایل

زگیل های تناسلی در نتیجه عفونت پوست آلت تناسلی و ناحیه مقعد به خاطر ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) ایجاد می شوند. امروزه بیش از ۱۰۰ نوع مختلف ویروس پاپیلوم انسانی شناسایی شده که در عمل می توانند بر اجزای مختلف بدن انسان همچون دست ها و پاها تاثیر گذار باشند. در اصطلاح به زگیل تشکیل شده در ناحیه پا زگیل گوشتی نیز گفته می شود. تقریباً ۳۰ نوع مختلف ویروس پاپیلوم انسانی در اندام تناسلی و نیز مقعد و اطراف آن وجود دارند، اما در اکثر موارد زگیل های تناسلی فقط در نتیجه دو نوع خاص این ویروس ها ایجاد می شوند.

تشخیص

زگیل های تناسلی را می توان به سادگی با یک معاینه ساده تشخیص داد. برای این کار دکتر یا پرستار وضعیت زگیل تشکیل شده را معاینه می نماید و ممکن است برای این کار از یک ذره بین استفاده کند. در این حالت ممکن است سایر نقاط پوست اندام های تناسلی مثل داخل واژن یا اطراف مقعد نیز برای بررسی وضعیت زگیل های تناسلی مورد معاینه قرار گیرد.

معمولاً بر اساس محل تشکیل زگیل تناسلی، ممکن است از بیمار خواسته شود از آزمایش های دقیق تر برای تشخیص مشکل استفاده کند. در صورتی که نیاز به معاینه واژن وجود داشته باشد، انجام این کار معمولاً با استفاده از یک لوله پلاستیکی یا فلزی کوچک به نام اسپکولوم واژینال صورت می گیرد. این ابزار امکان معاینه داخل واژن را به پزشک یا پرستار می دهد. این معاینه یک آزمایش ساده است و معمولاً دردی برای بیمار به همراه ندارد.

در صورتی که نیاز به معاینه داخل مقعد وجود داشته باشد، این معاینه از طریق یک لوله پلاستیکی کوچک به نام پروکتوسکپ انجام می شود. به این ترتیب امکان معاینه داخل ناحیه مقعد برای پزشک یا پرستار ایجاد می شود و این معاینه نیز برای بیمار دردناک نیست. در صورتی که بیمار دارای مشکلات خاص در ارتباط با جریان ادرار باشد، ممکن است از وی خواسته شود تا مجرای ادرار وی مورد معاینه قرار گیرد (لوله ای که از طریق آن ادرار از بدن خارج می شود). توجه داشته باشید که این معاینه می بایست فقط توسط فرد متخصص انجام شود.

راه ها و روش های درمان

روش های درمانی قابل استفاده برای زگیل های تناسلی بستگی به نوع زگیل ایجاد شده و محل تشکیل آن دارد. در صورتی که مشاهده این زگیل ها امکان پذیر نیست، نیازی به درمان آنها نیز وجود ندارد. در حال حاضر از دو روش اصلی برای درمان زگیل تناسلی استفاده می شود:

  • استفاده از کرم، محلول های طبی یا شیمیایی بر روی زگیل ها (درمان موضعی)
  • تخریب بافت زگیل با منجمد کردن، گرما دادن یا بریدن آن (ریشه کن کردن فیزیکی)

اکثر درمان های موضعی برای زگیل های نرم بهتر جواب می دهند و ریشه کن کردن فیزیکی برای زگیل های سفت تر و زبر تر مناسب می باشد. گاهی اوقات به بیمار توصیه می شود ترکیبی از این روش ها را مورد استفاده قرار دهد. برای بعضی افراد، درمان زگیل به چند ماه زمان نیاز دارد و به همین خاطر مهم است که بیمار صبر و پشتکار لازم را برای درمان مشکل خود داشته باشد. در این دوره ممکن است از شما خواسته شود از مصرف صابون های عطری یا لوسیون استفاده نکنید، زیرا استفاده از آنها می تواند باعث وارد شدن آسیب به پوست شما شود.

درمان های موضعی

امروزه روش های درمان موضعی متعدد وجود دارد که می توان از آنها برای زگیل های تناسلی استفاده کرد. توجه داشته باشید که بعضی کرم های موضعی باعث ضعیف شدن کاندوم های لاتکس، دیافراگم ها و کلاهک ها می شوند. به همین خاطر لازم است در رابطه با مصرف این کرم ها با پزشک یا پرستار صحبت شده و مشاوره لازم دریافت شود. روش های درمان موضعی در ادامه توضیح داده شده اند:

  • پودوفیلوتوکسین: پودوفیلوتوکسین معمولاً برای درمان گروهی اجتماع زگیل های کوچک استفاده می شود. این ماده به صورت مایع موجود است و دارای تاثیر سمی (مرگ بار) بر سلول های تشیکل دهنده زگیل می باشد.
  • ایمی کیمود: ایمی کیمود یک نوع از کرم های موضعی است که معمولاً برای درمان زگیل های بزرگ استفاده می شود. این کرم ها سیستم ایمنی بدن را تحریک می کنند تا به بافت زگیل ها حمله نمایند. در این حالت لازم است کرم بر روی زگیل مالیده شده و برای مدت ۶ تا ۱۰ ساعت شسته نشود. از این کرم باید سه بار در هر هفته استفاده کرد.
  • تری ‌کلرو استیک اسید: تری کلرو استیک اسید (TCA) ممکن است برای درمان زگیل های کوچکی که بسیار سخت هستند، مورد استفاده قرار گیرد.

ریشه کن کردن فیزیکی

امروزه چهار روش اصلی برای ریشه کن کردن فیزیکی زگیل های تناسلی به شرح زیر وجود دارد:

  • سرما درمانی
  • بریدن زگیل
  • جراحی الکتریکی
  • جراحی لیزر

این روش های درمانی می بایست توسط یک پزشک یا جراح آموزش دیده بر روی بیمار انجام شوند.

سرما درمانی

در این روش زگیل با استفاده از نیتروژن مایع منجمد می شود. معمولاً این روش زمانی استفاده می شود که نیاز به درمان زگیل های متعدد کوچک و بطور خاص زگیل های ایجاد شده بر روی آلت تناسلی یا نزدیک فرج وجود داشته باشد. در طول این درمان، بیمار ممکن است احساس سوزش خفیف تا ملایم داشته باشد. هنگامی که این روش درمانی کامل شود، فرد ممکن است با سوزش پوست، تاول و درد در اطراف ناحیه تشکیل زگیل مواجه شود. به این ترتیب ترمیم پوست به حدود یک تا سه هفته زمان نیاز دارد. در طول این مدت لازم است از آمیزش جنسی تا زمان بهبود کامل پوست اجتناب شود.

بریدن زگیل

در این روش زگیل بطور کامل بریده می شود. این روش معمولاً برای درمان زگیل های کوچک سفت شده و به خصوص زگیل های کوچکتری که با یکدیگر ترکیب شده و باعث ایجاد ظاهر گل کلم می شوند، استفاده می گردد. در این روش هنگام شروع درمان، از مواد بی حسی موضعی برای بی حس کردن پوست اطراف زگیل استفاده می شود. زگیل در ادامه با یک چاقوی جراحی قطع شده و شکاف های باقی مانده بخیه زده می شوند. بریدن زگیل می تواند باعث ایجاد جراحت بر روی پوست شود، به همین خاطر استفاده از این روش برای درمان زگیل های بسیار بزرگ مناسب نیست. پس از تکمیل درمان، پوست اطراف زگیل ممکن است سوزش داشته و برای یک تا سه هفته حساس شود. در طول این دوره زمانی باید از آمیزش جنسی تا زمان بهبود کامل پوست خودداری و اجتناب شود.

جراحی الکتریکی

جراحی الکتریکی یک روش درمانی تخصصی است. این روش اغلب به همراه روش بریدن زگیل برای از بین بردن زگیل های بزرگ ایجاد شده اطراف مقعد یا فرج در زمانی استفاده می شود که درمان های موضعی بر روی آنها نتایج موفقیت آمیز نداشته باشد. در این روش ابتدا توده خارجی زگیل بریده می شود. سپس یک حلقه فلزی دور زگیل پیچانده شده و جریان الکتریسته از این حلقه عبور داده می شود تا به این ترتیب بخش باقیمانده زگیل سوزانده شود. برداشتن تعداد زیادی زگیل به این روش می تواند دردناک باشد. به همین خاطر معمولاً از داروی بی حسی موضعی یا حتی بی هوشی عمومی برای این درمان استفاده می شود.

جراحی لیزر

جراحی لیزر نیز یک روش درمانی تخصصی برای از بین بردن زگیل تناسلی است. این روش برای درمان زگیل های تناسلی بزرگ که امکان درمان آنها با سایر روش های ریشه کن کردن فیزیکی وجود ندارد، استفاده می شود. در این حالت معمولاً دسترسی به زگیل دشوار است، زیرا زگیل در نواحی عمیق داخل مقعد یا مجرای ادرار (لوله ای که ادرار را به آلت مردانه یا فرج که محل خروج ادرار است منتقل می کند) قرار دارد. در طول این درمان، جراح از لیزر برای سوزاندن زگیل ها استفاده می کند. در این حالت با توجه به تعداد و اندازه زگیل ها، جراحی لیزر می تواند تحت بی حسی موضعی یا بی هوشی عمومی بر روی بیمار انجام شود. مشابه سایر انواع روش های درمانی ریشه کن کردن فیزیکی، بیمار می بایست انتظار مقداری درد و سوزش را در محل درمان داشته باشد. به هر حال این موارد ناراحتی نیز ظرف مدت دو تا چهار هفته می بایست بهبود پیدا کرده و بر طرف شوند.